สกรัมมาสเตอร์ observe ผู้คน

ครั้งที่แล้วผมแบ่งปันไปว่าสิ่งหนึ่งที่ผมตอนเป็นสกรัมมาสเตอร์มองหาคือ polarity หรือขั้วตรงข้าม ซึ่งคู่แรกที่ผมแบ่งปันไปคือ ระเบียบ (control) และความสร้างสรรค์ (creative) วันนี้ผมตะมาแบ่งปันอีกรูปแบบหนึ่งของ 2 ขั้วนี้ที่เรียกว่า survive (อยู่รอดปลอดภัย) กับ thrive (เติบโต) ธรรมชาติของสมองมนุษย์จะสังเ

สกรัมมาสเตอร์ observe ผู้คน

ครั้งที่แล้วผมแบ่งปันไปว่าสิ่งหนึ่งที่ผมตอนเป็นสกรัมมาสเตอร์มองหาคือ polarity หรือขั้วตรงข้าม ซึ่งคู่แรกที่ผมแบ่งปันไปคือ ระเบียบ (control) และความสร้างสรรค์ (creative) วันนี้ผมตะมาแบ่งปันอีกรูปแบบหนึ่งของ 2 ขั้วนี้ที่เรียกว่า survive (อยู่รอดปลอดภัย) กับ thrive (เติบโต)

ธรรมชาติของสมองมนุษย์จะสังเกตสถานการณ์ตลอดเวลาว่าตอนนี้เราปลอดภัยอยู่ไหม แล้วก็ปรับร่างกายและความคิดเราให้อยู่ในโหมดตามหาความปลอดภัย หรือตามหาการเติบโต

ปลอดภัย

ในอดีตโหมดตามหาความปลอดภัยทำให้เราพร้อมสู้หรือหนี ทำให้เราโฟกัสได้เข้มมาก มีแรงยกตู้เย็นวิ่งลงตึกตอนแผ่นดินไหวได้

ในปัจจุบัน โหมดนี้ทำให้เราอยากอธิบายให้คนอื่นเข้าใจเรา อยากเป็นฝ่ายถูก ไม่เปิดรับความเห็นต่าง รู้สึกว่าอะไร ๆ ในโลกก็มีไม่พอ ต้องแย่งชิงเพื่อความอยู่รอด

เติบโต

โหมดเติบโตทำให้เรามองโลกนี้สวยงาม อะไร ๆ ก็เป็นไปได้และน่าสนุกไปหมด เราจะเปิดรับไอเดียใหม่ ๆ และมุ่งเน้นที่การเรียนรู้ ความสร้างสรรค์จะหลั่งไหลมาเองอย่างเป็นธรรมชาติ

บางจังหวะคนเราก็อยู่โหมดเติบโต บางจังหวะก็อยู่โหมดปลอดภัย การหมั่นสังเกตว่าสมาชิกในทีมคนไหนอยู่โหมดไหน ตอนไหน และเพราะอะไร บางครั้งก็ทำให้ผมมองเห็นจังหวะที่ทีมผิดใจกันและคลายความผิดใจด้วยการถาม 2–3 คำถามได้นะครับ

สิ่งนี้ต่อยอดให้หมั่นสังเกตภาษาที่ทีมใช้ ซึ่งสัมพันธ์กับเรื่องการสื่อสารอย่างสันติ หรือ Nonviolent Communication อีกที

อ้างอิง

Locating Yourself - A Key to Conscious Leadership | Conscious Leadership Group
Learn the difference between leading from trust versus threat.
สกรัมมาสเตอร์ observe polarity
polarity คืออะไร? สิ่งหนึ่งที่ผมในฐานะสกรัมมาสเตอร์จะ observe คือ polarity polarity คือขั้วตรงข้าม ดุจ แสงและเงา, centralized และ decentralized, creative และ control, competitive และ collaborative ทุกขั้วมีโอกาสจะเป็นทั้งข้อดีและเสีย อะไรที่มากเกินไปจะไม่ยั่งยืน การ observe polarity เหมือนมองลู

Read more

Tuple: ปรัชญาของการปูเสื่อ และศิลปะแห่งการไม่ตั้งชื่อ

Tuple: ปรัชญาของการปูเสื่อ และศิลปะแห่งการไม่ตั้งชื่อ

ในโลกของการเขียนโปรแกรม เรามักถูกสอนให้เป็น “นักจัดระเบียบ” เราสร้างคลาส สร้าง Struct ตั้งชื่อตัวแปรให้สื่อความหมาย (Clean Code) แต่บางครั้ง ความเคร่งครัดที่มากเกินไปอาจกลายเป็นพันธนาการที่ทำให้ Code ของเราอุ้ยอ้ายโดยไม่จำเป็น 1. Naming Fatigue: ภาระของการมีตัวตน ลองนึกภาพคุณได้

By Santi
The Art of Early Return: วินัยแห่งการ “คัดออก” เพื่อสมองที่โล่งกว่าเดิม 10 เท่า

The Art of Early Return: วินัยแห่งการ “คัดออก” เพื่อสมองที่โล่งกว่าเดิม 10 เท่า

ในโลกของการพัฒนาซอฟต์แวร์ เรามักจะถูกสอนให้เป็นคนรอบคอบ ให้คิดถึงความเป็นไปได้ให้ครบทุกด้าน แต่บ่อยครั้งที่ “ความรอบคอบ” นั้นกลับกลายเป็นกับดักที่สร้างความซับซ้อนจนเราเองก็รับมือไม่ไหว วันนี้ผมอยากจะหยิบยกปรัชญาหนึ่งที่ผมพบจากการเขียนโปรแกรม โดยเฉพาะในภาษาอย่าง Rust ซึ่งมันไม่

By Santi
The Logic Trap: เมื่อ “ความถูกต้อง” กลายเป็นอาวุธที่ทำลายทีมซอฟต์แวร์

The Logic Trap: เมื่อ “ความถูกต้อง” กลายเป็นอาวุธที่ทำลายทีมซอฟต์แวร์

ในโลกของการพัฒนาซอฟต์แวร์ เราถูกสอนให้เทิดทูน Logic เป็นพระเจ้า เราใช้เหตุผลในการคัดเลือก Stack, ใช้ความถูกต้องในการทำ Code Review และใช้ตัวเลขในการวาง Roadmap แต่เคยสงสัยไหมครับ? ทั้งที่เราพูดเรื่องที่ “ถูกต้อง” และเป็น “ความจริง” ทุกประการ ทำไมผลลัพธ์ในห้องประชุ

By Santi
Change Management ต้องทำไหมนะ แล้วทำตอนไหน

Change Management ต้องทำไหมนะ แล้วทำตอนไหน

เนื่องจากช่วงนี้ได้ทำงานกับลูกค้าที่มีการเปลี่ยนแปลงทาง scope ของงานเยอะมาก อารมณ์แบบตอน baseline เป็นแบบนึง พอจะเลือกงานมาทำจริงๆ เรียกว่าเปลี่ยนไปตาม strategy ขององค์กรเลยก็ว่าได้ ในฐานะที่เราเป็นกลุ่มนักพัฒนา ที่ยังจำเป็นต้องควบคุมงบประมาณ กำหนด scope และต้องตอบให้ได้ว่า

By Thanthiya Phatharamalai